Port Lotniczy Tempelhof

Berlin Tempelhof Airport
2013 Sadzenie pierwszych drzew, które staną się zaczątkiem Krajobrazu Parkowego Tempelhof.
2013 Planowane otwarcie „e-THF – Centrum Kompetencyjnego Elektromobilności Tempelhof“. To centrum informacyjne posiadać będzie sale ekspozycyjne oraz tor umożliwiający kierowcom zapoznanie się z pojazdami o nowym napędzie.
2012 Zespół budynków byłego portu lotniczego Tempelhof gości coraz więcej międzynarodowych imprez, targów i kongresów. Kolejne obiekty, które obecnie przechodzą modernizację energetyczną, przekształcone zostaną w Centrum Kreatywności i Inicjatyw Założycielskich.
2010 Otwarcie parku ‘Wolność na Tempelhofie’ („Tempelhofer Freiheit“) na terenie byłego lotniska. Mieszkańcy miasta mogą z niego korzystać od wschodu do zachodu słońca, wstęp jest wolny.
2009 W budynkach dawnego portu lotniczego odbywają się po raz pierwszy specjalistyczne targi handlowe.
2008 Wynik referendum przesądza o ostatecznym zamknięciu lotniska Tempelhof.
1996 Berlin, Brandenburgia oraz Rząd Federalny w imieniu państwa niemieckiego podejmują w charakterze udziałowców decyzję o budowie międzynarodowego portu lotniczego dla Berlina i Brandenburgii (BBI) na terenie lotniska Schönefeld. W zamian za to Tegel i Tempelhof mają zostać zamknięte.
1993 Amerykańskie siły lotnicze definitywnie przekazują port lotniczy Tempelhof spółce Berliner Flughafengesellschaft.
1990 Po upadku muru berlińskiego Tempelhof ponownie obsługiwać zaczyna relacje krajowe.
1975 Ponieważ lotnisko już w latach sześćdziesiątych osiągnęło granice swej przepustowości, wobec tego po wybudowaniu nowego lotniska Tegel ruch lotniczy w Tempelhof zostaje przejściowo zawieszony.
1961 Lotnisko służy jako kulisy jednej z wielu berlińskich scen, rozgrywających się w słynnym filmie Billy Wildera pt. „Raz, dwa, trzy“.
1951 Lotnisko Tempelhof zostaje przekazane przez amerykańskie wojska okupacyjne do użytku cywilnego i transportu towarowego.
1948 W czasie blokady Berlina, trwającej od czerwca 1948 r. do maja 1949 r., lotnisko Tempelhof służy jako miejsce startu i lądowania samolotów alianckich, zaopatrujących ludność Berlina Zachodniego w żywność i artykuły pierwszej potrzeby. Już wkrótce zaczęto je nazywać „rodzynkowymi bombowcami “, gdyż z pokładu tych samolotów zrzucano - ku wielkiej radości dzieci - także przygotowane przez żołnierzy amerykańskich słodycze na małych spadochronikach. Do dzisiaj pomnik projektu rzeźbiarza Eduarda Ludwiga przypomina o trzech korytarzach powietrznych i przywołuje na pamięć nazwiska 76 lotników, którzy stracili życie w wypadkach lotniczych w trakcie trwania berlińskiego mostu powietrznego.
1945 Oswobodzenie robotników przymusowych przez Armię Czerwoną. W lipcu Armia Czerwona przekazuje lotnisko wojskom amerykańskim. Po gruntownych naprawach lotnisko zostaje ponownie przekazane do użytku pod nazwą Centralny Port Lotniczy Tempelhof (Tempelhof Central Airport, TCA).
1939 Na placu budowy planowanego nowego portu lotniczego powstaje jedna z największych na świecie hal montażowych do produkcji samolotów bombowych. W następnych latach pracować tutaj będą także robotnicy przymusowi z krajów okupowanych przez III Rzeszę.
1936 Początek budowy nowego wielkiego portu lotniczego, zaprojektowanego do obsługi sześciu milionów pasażerów rocznie. To część realizacji szaleńczych planów budowy „światowej stolicy Germanii”. Zamierzony port lotniczy jednak nigdy nie zostanie ukończony.
1934 Z inicjatywy nazistów ruszają prace projektowe, których celem jest wybudowanie tzw. „wielkiego portu lotniczego”. Kierownictwo prac obejmuje architekt Ernst Sagebiel.
1934 Rusza rozbudowa i modernizacja lotniska – Tempelhof jest teraz najnowocześniejszym lotniskiem komunikacyjnym, posiadającym oddzielne poziomy dla ruchu pasażerskiego, pocztowego i przewozów towarowych.
1926 Odbywają się pierwsze regularne loty do miejscowości Dübendorf (Szwajcaria) i do Monachium.
1924 Utworzone zostaje spółka eksploatacji lotnisk pod nazwą Berliner Flughafen-Gesellschaft mbH. W tym samym roku rozpoczyna się także rozbudowa lotniska Tempelhof. Światową nowością jest możliwość bezpośredniego dojazdu do lotniska metrem (linia U6, stacja przy ulicy Paradestraße).
1923 Początek regularnej komunikacji lotniczej.
1922 Na polach Tempelhofer Feld, na których wybudowane być miały obiekty wystawienniczo-targowe, planuje się zbudować w przyszłości centralny port lotniczy. Jednakże na początek powstaje jedynie małe lotnisko z dwoma drewnianymi halami o powierzchni 1000 metrów kwadratowych każda.
1909 Orville Wright, pierwszy człowiek, któremu wraz z bratem Wilburem powiódł się sterowany lot na aparacie powietrznym wyposażonym w silnik mechaniczny, przeprowadza na dawnym poligonie ćwiczebnym Tempelhofer Feld kilkutygodniowe pokazy lotnicze. We wrześniu 1909 r. udaje się mu utrzymać w powietrzu przez jedną godzinę i ustanowić światowy rekord wysokości lotu z wynikiem 160 metrów.